فصل سي و دوم
زمينهٴ فلسفي و فرهنگي
(نيمهٴ اول سدهٴ سيزدهم)
الف. فردريك دوم
فردريك دوم هوهنشتافن1 در 1194، در ياسي نزديك آنكونا2 زاده شد؛ در 1250، در فلورنتينو در جنوب ايتاليا وفات يافت، در پالرمو به خاك سپرده شد. شاه سيسيل از 1198 (سلطنت رسمي از 1208)، رئيس امپراتوري مقدس روم از 1220، پادشاه بيتالمقدس از 1229 به بعد.
گرايشهاي فردريك نمونهٴ خوبي از تركيب تمدنهاي اسلامي و مسيحي به شمار ميرفت كه در آن هنگام در اروپاي جنوبي، مخصوصاً سيسيل و اسپانيا وجود داشت. او در مقام امپراتور برترين مقام دنيوي قلمرو مسيحيت بود، حال آن كه زندگي دربارش به سلاطين مسلمان شباهت داشت.
فردريك در لوچرا، يا نوچرا3 (در كامپانيا) يك مهاجرنشين مسلمان به وجود آورد، تا نگهبانان خود را از ميان آنان برگزيند. اين كار نتايج درازمدتي داشت، چون با اين كار فردريك، رسمي را متداول ساخت كه بسياري از فرمانروايان ايتاليا در سدههاي چهاردهم و پانزدهم، از آن پيروي كردند. اتباع محلي از سربازگيري معاف بودند و كارهاي خويش را دنبال ميكردند، مسلماً آنان ماليات ميپرداختند، ولي جنگ به وسيلهٴ مزدوران و با نظارت مستقيم فرمانروا صورت ميگرفت.
اين وضع موجب صلح و رونق نسبي شهرها و قدرت مطلق فرمانروا ميشد. از سوي ديگر، سربازان مسلمان موجب انتشار رسوم اسلامي در شبه جزيرهٴ ايتاليا ميشدند. يك چيز مسلم است، در زمان فرمانروايي فردريك، هنر و فرهنگ اسلامي از سيسيل به لومباردي انتقال يافت.